Welkom, Besoeker
Welkom, Besoeker

Titel: Hoop op Oukersaand

Deur Ronel Janse van Vuuren
Datum gepubliseer: 5 Januarie 2017 Aantal woorde: 423 889 Kere gelees 12

Zoey klou aan haar swart-en-bruin speelding; haar trane val geluidloos op die sagte koppie. Selfs met haar naglamp wat wys dat daar niemand anders in die kamer is nie, klop haar hart vreesbevange.

Net Emmy kon die monsters weg hou. Net Emmy kon haar wêreld rustig maak.

Sy vee haar trane af op Fudge, die sagte speelding wat ‘n swak eggo is van die vriend wat sy verloor het.

Toe Emmy sy enkel geswik het ‘n maand terug, het sy gedink dat hulle weer sal saam swem teen Kersdag. Maar hy is ‘n week terug uitgesit. Die seer voet was van iets veel erger as net van die bank af tuimel. Beenkanker. Dit het begin in sy enkel.

Zoey stik aan haar trane. Sy het elke Kersfees met Emmy spandeer. Hulle begin altyd die oggend met foto’s saam voordat hulle hul geskenke oopmaak. Emmy kry altyd biltong.

Trane vloei saggies oor haar wange terwyl sy staar na ‘n foto van haar en Emmy op haar vorige verjaarsdag. Die kers is in ‘n groot nommer agt. Dit staan so skeef op die koek soos die partytjiehoed op haar Rottweiler se kop. Hulle lyk vreeslik gelukkig saam.

Haar hart pyn.

Sagte tjank geluide trek haar aandag weg van die foto. Sy snuif haar neus en sit regop. Nog sagte klanke kom van buite haar kamerdeur. Zoey klim uit haar bed uit. Fudge kyk na haar asof hy sy kop wil skud. Sy ignoreer die speelding en maak die kamerdeur oop.

Die tjank geluide word harder. Zoey volg dit na die TV kamer. Kersfeesliggies versier die kersboom. Die liggies skyn so helder dat sy alles in die vertrek kan sien.

Veral die krat met ‘n groot rooi strik daarop. Dit was die tipe krat waarin mense katte na die veearts vat. Of ‘n klein hondjie.

‘n Uitgerekte tjank – asof die diertjie seerkry – maak dat sy op haar knieë val langs die krat en die draad-deurtjie oopmaak.

‘n Baba Rottweilertjie skiet uit.

‘Sy’s agt weke oud. Jou tannie Daphne het haar vroeër gebring,’ sê haar ma van êrens agter haar.

Zoey hou die hondjie dop en die hondjie hou haar dop.

‘Wat gaan jy haar noem?’

Die hondjie loop stadig nader aan Zoey. Sy hou haar hand uit en die Rottie lek dit. Dadelik voel Zoey hoe warmte deur haar vloei. Dit jaag die koue pyn weg wat sy begin voel het die oomblik toe Emmy weggegaan het.

‘Hope,’ antwoord Zoey.

Die baba hondjie lek haar hand, duidelik tevrede met haar naam.

 




TEMAS
8 Kommentaar
  1. Anze

    5 Januarie 2017

    Pragtig, baie dankie vir jou bydrae tot die INK gedenkbundel projek 

  2. neels

    5 Januarie 2017

    Baie mooi bydrae Ronel

  3. Palet

    6 Januarie 2017

    Hou hiervan

  4. Viooltjie

    7 Januarie 2017

    So, ‘n mooi sagte storie. Dit laat mens sommer goed voel so tussen die trane deur 🙂

Laat u kommentaar

GESKRYF DEUR

Jy moet ingeteken wees om boodskappe aan hierdie skrywer te kan stuur.

Publikasies: 99
Kommentaar telling: 265

Daagliks skryf ek die stories neer wat in my kop woel. Of dit nou oor olifante en kabouters in die Knysna bos is en of dit oor ‘n tienermeisie is wat die wêreld moet red, ek is daar. My wêreld draai om my twee Rottweilers – hulle leer my om die perfekte dag na te streef, want vandag kan die laaste wees. Die perfekte dag: lag, dink en huil. Om te skryf maak elke dag die perfekte dag. In 2016 EN 2018 was ek ook benoem as Verhaalskrywer van die jaar hier op INK. Ek kan gevolg word op Twitter @miladyronel en meer van my gedagtes kan gevind word op my webtuiste http://www.ronelthemythmaker.com.

Gebruikers Aanlyn

2 Lede, 43 gaste aanlyn

Bydrae Totale