Welkom, Besoeker
Welkom, Besoeker

Paula Paxton se profiel

  • Die wind treur deur die gleufies sy eensaam gesang.
    Word so een met my verlore verlang.
    Sny koud en diep tussen gleuwe en vlaktes.
    Heg soos hakkies aan my verdiepte gedagtes.
    Roep deur oop spasies sy verlore[…]

  • Jy kom met Augustus se laaste koue ure.
    Met passie breek jy af, my sterk geboude mure.
    Om my winde wat waai met vrede te vertroos.
    Kom herbou jy my hart so verniel en baie broos.
    Kom tel jy my trane en vang dit in[…]

  • Na Een beeld gevorm, maar elk individueel.
    Almal dieselfde, sal mensdom net verveel.
    Met kompleksiteit wat ek soms glad nie kan verstaan,
    Loop elke mens in sy eie lewensbaan.
    Geen denke ooit dieselfde, uniek is jy[…]

  • Goudstreep val oor houtvloer
    deur roetbelaaide ruite.
    Beklemtoon stowwerige duiwelsdons
    wat onder swaar meubels vergader.
    My naggewaad is flodderkous
    met kabaai oorgegooi,
    span ek my logge liggaam
    moeisaam van die[…]

  • Sweef my hand geluidloos
    net bokant end van grashalms,
    waar hul wiegend
    in westewind dans.
    Suis die klank van leegte
    ‘n melancholiese wysie
    van ongevraagde verlange,
    onbekende nastolgie.
    Waai my eens linnewit r[…]

  • My pandokkie uit klip, gevul met yskoud
    in die vaal vlaktes van die weste,
    smag na geknetter, verlang na geklap,
    net soos joune in die Kaap.
    Bedel ek in geskrif, smeek ek in gedig
    vir n kooltjie van jou[…]

  • Uit stof gevorm, met God’s asem gevul
    is ELKE mens, tot lewe onthul.
    Bloed vloei rooi, siele deursigtig gekleur
    harte wat op dieselfde manier treur.
    .
    God se skakering van vlees
    so mooi hoort te wees,
    deur h[…]

  • Dis koud my vriend, dis baie baie koud!
    My bene pyn, my jare word oud.
    Ek kannie slaap nie, ek is so moeg.
    So gedaan van die lewe se geploeg.
    Die “kaya” van my met sink gebou
    hou nie uit die winter se ysige kou[…]