Welkom, Besoeker
Welkom, Besoeker

Titel: Hoё hakskoene

Deur Marsofine
Datum gepubliseer: 31 Oktober 2019 Aantal woorde: 552 30 Kere gelees 1

Sy het vandag haar hoё hakskoene aan, sy het baie, baie lanklaas hoё hakskoene aan gehad. Vir baie, baie lank dra sy net plat skoene, plat skoene wat haar plat op die aarde hou en veilige en gesond is vir haar rug . . . Plat skoene omdat haar gees en siel nie nodig het om opgelig te word nie, want hulle vlieg elke dag hoog soos ‘n arend, sorgloos en vry.

Vanoggend voel sy of haar gees, vir die eerste keer in ‘n baie lang tyd, oplig nodig het. Sy voel daardie tikkie hoogte sal help dat sy nie op haar hartseer trap nie en verstrengel raak daarin nie. Dit sal haar daardie addisionele saaklikheid in haar stap gee, daardie “ek-is-seker-waarheen-ek-pad-is-stap”.

Haar sjokolade-likeur hart het gister oopgebreek en die karamel het uitgeloop en haar leeg met net haar sjokolade-hart-dop gelos.

Die oorsaak van dese hartseer en leeg getapte hart – haar medemens se seer, haar magteloosheid en onvermoë om ‘n ander se seer te dra, beter te maak, weg te vee asof dit nooit, nooit bestaan het nie. Die leuns van leё-dop-medemense. Die onbetroubaarheid, die algehele ongevoeligheid, nie te kan weg vee.

Sy as toeskouer van ‘n mens so in haar hart geweef se frustrasies, teleurstelling en smart. Haar likeur-sjokolade-hart was nie bestand teen die trane van ‘n man. Sy sien dit trane rol, sy hoor die haat en wraak uitbreek oor sy lippe, diep uit sy hart.

Te lank het dit sy diepste wese oorspoel, verdrink, verteer. Die vulkaan moes breek, hy kon net nie meer!
Soos ‘n vuurspuwende berg het hy gewoed, die wraak en haat uitgespu soos bloed, ontlading aan sy beswaarde, gekweste gemoed.

Wraak, wraak het sy hart geroep oor beloftes onuitgevoer, vir maande het dit bly vreet aan hom, met net nog meer beloftes nie nagekom.

Die samelewing het hom gefaal, so erg so dat gedagtes aan moord en selfmoord sy sinne oorgeneem het.
Hul moet nie leef om weer, keer op keer, aan ander dieselfde te kan doen. Om ander se lewenslus ook so te steel dat hul soos hy geen ander uitweg sien as moord en selfmoord nie.

Geen woorde kon sy rou geskaafde hart en rede vertroos nie, hy wil nie meer lewe nie!

Daarenteen, daar waar die mense ons almal faal, sal ons Vader sy hand uitsteek en ons uit ons donkerste, donkerste dieptes haal.

Met haar hart in haar hand het sy na haar Vader gegaan, gevra vir wysheid, vertroosting en krag. ‘n Woord, ‘n daad of enigiets wat sy hierdie mens mee kon troos. Hierdie mens weer hoop mee kan gee.

Getrou het Hy die weg gewys, die trane gedroog, die kwaad laat uitloop soos uit ‘n seer, om net die skoon hart weer agter te laat.

Geleentheid vir ‘n nuwe kans, om weer te leef, weet te glo, en weer te vertrou.

Tog het sy dankbaarheid in haar hart – nou is sy hart nog teer, maar met tyd sal dit weer heel, weer sterk word, weer glo.

Met haar hoё hakskoene loop sy hoog vir nou, want môre is ‘n nuwe dag. Die spore van haar seer, weggevee deur haar Vader wat genade gee. Kan sy weer stap met haar plat skoene, plat op die aarde, geanker in Sy vrede. Sal haar likeur-sjokolade-karamel-hart weer vol wees om te deel.

©Marsofine Krynauw




TEMAS

Laat u kommentaar

GESKRYF DEUR

Jy moet ingeteken wees om boodskappe aan hierdie skrywer te kan stuur.

Publikasies: 15
Kommentaar telling: 10

Op 16 jarige ouderdom het ek begin dig nadat ek my Pappa skielik aan die dood afgestaan het, hy was my enigste ouer, my anker, en my vriend en my verlies  het my geïnspireer om my emosies vas te lê op papier. Die lief en leed van my vriende en verdere verlies van my seuntjie David op 4 maande wat my deur die jare telkens aangehelp het om my hand aan die pen te slaan en my gedagtes op papier vas te lê. Die lewe wat sommer net met my gebeur het en die genade van my hemelse Vader dat ek dit kon omsit in woorde. Het ook op skool ‘n groot liefde vir poësie gehad, en my grootste liefde was RAKA van NP van Wyk Louw. Met die aansporing van my Afrikaanse onderwyser, Mnr Niewoudt, het ek net nog ‘n groter liefde ontwikkel vir die digkuns en gedigte en die ontleding daarvan. My liefde vir die natuur as ‘n Namakwaland se blommekind en verder deur die besonderse vrou wat die enigeste ma is wat ek geken het Tannie Ellie aangespoor is deur haar eie liefde vir blomme en haar pragtige tuine.  Totdat ek in 2017 besluit het om dit te waag om in te skryf vir die ATKV Pluimpies.  En my nominasie vir ‘n toekenning het my laat begin droom oor my eie bundel.  Daarna het ek Heleen Malherbe van Malherbe Uitgewers elektronies ontmoet, saam met Marietjie Espach het sy die bundel van alle Namibiese skrywers en digters uitgebring Stemme uit Namibia 1 waarin daar van my gedigte opgeneem is. 2018 het ek weer besluit om in te skryf vir die ATKV Pluimpies en eers nadat ek gehoor het ek is weer genomineer vir ‘n toekenning, het ek geweet nou is die tyd om met die wêreld te deel wat uit my pen vloei en hopenlik sal dit mense wat dit lees inspireer en sal hul hulself kan vereenselwig daarmee. Dit sal ‘n bundel wees geskryf in verskillende lande op my reise met my werk, oorspronklik op servette in restaurante, op kasregister strokies, op enige papier met ‘n skoon strokie op daardie oomblik wat die woorde begin waai en later oorgeskryf in een van die vele joernale wat sommer net so ongeerg oral in my huis lê vir wanneer die woorde vloed my brein oorstroom. Dank aan Willem Woes wat die visie gehad het om die WOES webtuiste, platform vir Afrikaans, te begin en die geleentheid aan mense soos ek met ‘n droom in my hart en woorde wat waai, te gee om blootstelling en kommentaar van mede versie skrywers te gee om te groei en te leer van mekaar, want sonder WOES sou ek nooit bly skryf het nie. Dan Heleen Malherbe van Malherbe Uitgewers, wat my droom verwesentlik het, en Wooorde wat Waai, my digbundel ‘n werklikheid gemaak het vir al haar raad en bystand met die samestelling van die bundel.  Heleen is regtige die ‘Fairy Godmother’ vir sovele skrywers en digters en verdien die grootste eer en dank. In die laaste helfte van 2018 het ek my hand aan kortverhale gewaag en dit was van die begin af ‘n sukses storie.  Intussen is ek aangemoedig om Afrikaanse Fiksie te skryf en het tot op datum 3 manuskripte wat goedgekeur is deur Malherbe Uitgewers en in die proses is om voorberei te word vir druk. Dig en skryf is my passie en ek dank my Vader dat ek dit kan doen.

Gebruikers Aanlyn

3 Lede, 140 gaste aanlyn

Bydrae Totale