Welkom, Besoeker
Welkom, Besoeker

Titel: Desolaat

Deur Ronnie
Datum gepubliseer: 11 Februarie 2019 Aantal woorde: 240 293 Kere gelees 4

Instagram …
eksotiese disse in klandestien restaurante,
wydvermaarde plekke in verre lande, of net straataf
selfies met … WOW!
In hoë definisie ʼn lewensverhaal
in hiërogliewe
op tablet- en foonskerms
verspied deur miljoene smarag oë.

Facebook …
vriende uit ‘n prille jeug
nuwe vriende –
(maak die sirkel groter)
bekendes, opinielyers, B&B’s
vir kyk-my-glamour-lewe
(wees jaloers toe s’blief),
vir netwerk-bou
(jy is wie jy ken),
vir spesiale aanbiedinge
(waar kry jy die geld?)
Vriendskap sonder voordele?
Hoe absurd!

Twitter …
volg trends
volg absurde
volg alles
volg almal
bly op hoogte
bly besig
foon in die hand, altyd
vingers tweet, tweet

Sosiale media…
besweer ordinêre
besweer godverlatenheid
wildoes eensames

kom
bemark jou lewe
elke kleurlose oomblik my mens –
vang die oog
bevriend VIPs
snoef supernova
jý –
met die skare aanhangers.

Die Oom van Die Stem sê:
“’n Skare is ‘n versameling van eensames”.

Volgeling …
volg hier, daar, daai een, die een
volg en word vervolg

kom
bou daai profile my mens …
babbel, beswadder, belaster
dalk haal jou post die nuus
steek dit ʼn vuur aan
ontmasker jy ʼn rassis, terroris of bedrog op hoë vlak
word jy veelgeprese.

Die Man met belaster hale op die rug sê met trane in sy oë
“hulle is soos skape wat ʼn herder soek”

alleen, bang, onvergenoegde mense …
soekend
swerwend
bakhand
vir aanvaarding en erkenning
vir liefde en vriendskap
verkoop ʼn kluitjiebak lewens
in hiërogliewe
op tablet- en foonskerms
wat weerkaats in miljoene smarag oë.




TEMAS

Laat u kommentaar

GESKRYF DEUR

Jy moet ingeteken wees om boodskappe aan hierdie skrywer te kan stuur.

Publikasies: 17
Kommentaar telling: 9

My gesin skilder My ma kan skilder, kon skilder. Rumatiek het die hande krom en vingers dom gemaak. Ouderdom het die oë swak en kleure en lyne dof gemaak. Sy het laat in haar lewe begin drink uit haar kunsfontein, maar hoe het sy nie gedrink nie! Groot slukke wat my huis se mure versier in elke vertrek ... nie net mý huis nie, maar al drie ons kinders sʼn, en sommer baie ander mense sʼn ook. My man se fontein borrel ongebruik. Daar is mos altyd eendag ... wanneer die kinders uit die huis is ... wanneer ons op pensioen is ... wanneer ons ons pas begin vertraag. Ons begin ons pas vertraag ... die kinders is uit die huis ... tyd loop uit. Diabetes steel stukkie vir stukkie sy sig en ongemerk begin sy hande bewe, soos dié van sy oupa, sy ma en sy broer. Gaan sy fontein te vergeefs borrel, of gaan hy, soos my ma, en ek, diep skep, laat in ons lewens? My oudste dogter skep bekers vol uit haar fontein. Sy teken geboue en paaie op rekenaarprogramme en geniet die presisie en wiskundige berekenings wat vereis word. Die gebou moet kan staan tot die aarde vergaan, en in dié pad mag daar nooit ʼn sinkgat val nie. Sy begin versigtig, soekend drink uit al groter wordende houers en teken pragtige meubelprente in my huis. ʼn Ou tafel wat ‘n belediging vir ʼn ashoop is, word die pronkstuk in die eetkamer.   ʼn Pot wat vergete en nutteloos in ‘n kas staan, word die fokuspunt in die sitkamer. Weggooi t-hemde , vloerlappe sê my ma, kry ʼn tweede lewe as ‘n lappiesdeken op haar bed. My jongste drink klein slukkies uit ʼn soortgelyke fontein as haar ouma. Op tekenpapier, met kwas en potlood, kryt en pastel, teken sy die mooiste prente. Prente? Nee kunswerke. Teken? Nee, dis meer as teken, sy skilder. Daar is nog baie leë kolle op die mure in my huis. Die vertrekke wat ousus met ou tafels en potte en dinge mooi maak kort nog iets – iets unieks – iets besonders – soos daai tekening van die uil wat sy in Graad 10 se kunsklas gemaak het ... of daai skets van haar gesig gekombineer met haar indiaan-spirit-animal wat sy vir haar Graad 12 kunseksamen ingegee het ... of daai skilder wat nog sluimer in haar hande en kunstenaarsiel. Jy begin vroeg, jy het baie tyd, drink diep my kind. En ek? Ek teken met woorde, uitroeptekens, vraagtekens, koppeltekens, kommas en punte ... op leë Word Document bladsye, ...op my laptop se wit skerm. Vir die grootste deel van my lewe het ek net vaal korporatiewe prente geteken – advertensies, persvrystellings, toesprake, pamflette, brosjures, interne nuusblaaie ... Ek kon myself nie help nie en het telkens die vaalgeit probeer inkleur, maar in die koue, grys wêreld van harde besigheid in die finansierings industrie, is swart en rooi syfers al kleur wat geduld word ... en my siel het stukkie vir stukkie gesterf. Maar nou ... nou het ek tyd ... die kinders is uit die huis ... ek werk nie voltyds nie .... nou wil ek drink ... diep drink uit my eie borrelende fontein .... ek wil kleurvolle, woordprente skilder .... op die leë wit skerm ... in Word ... op my laptop.

Gebruikers Aanlyn

0 Lid, 91 gaste aanlyn

Bydrae Totale