Welkom, Besoeker
Welkom, Besoeker

Titel: ARJUNA en die HEILIGE KUNS

Deur Toom
Datum gepubliseer: 22 Junie 2019 Aantal woorde: 278 61 Kere gelees 2

ARJUNA
Drie koningskinders staan op ‘n ry langsmekaar. Hulle ontvang ‘n les in die heilige kuns van pyl-en-boog-skiet. Die grootmeester het hulle al gewys hoe om regtig te staan en hoe om die boog met uitgestrekte arm in die rigting van die teiken uit te strek.
Oor weke en maande het hy hulle alles bygebring wat in die heilige kuns van pyl-en-boog-skiet belangrik is.
„Vandag, edelagbare seuns van ons geloofde heerser, het ons as teiken vir elkeen ‘n bont voël op die boonste spits van ‘n hoë boom. Sien u die drei dennebome oorkant die grasperk? Bo-op elkeen sit ‘n voël en wag op ‘n voltreffer in sy hart. Ek vra u beleef om aan te lê en te mik, maar nie te skiet nie.”
Hy vra die eerste broer, „Wat kan u sien?”
„Ek sien die nadels op die boom se takke-”
„Wat sien u nog?”
„Ek sien die wolke daaragter.”
„Sien u nog iets?”
„Ja, ek sien die spits van die oostoring van ons kasteel.”
Hy vra die tweede prins wat hy kan sien.
„Ja, ek sien ook die nadels van die boom en die wolke daaragter.”
„En nog.”
„Ek sien my suster wat deur ‘n venster in die oostoring na ons sit en kyk.”
Hy vra die jongste, Arjuna, wat hy kan sien.
„Ek sien die voël.”
„En wat sien u nog?”
„Ek sien die voël.”
„En nog.”
„Ek sien die voël.”
„Sien u nog iets?”
„Ek sien die voël.”
Ω ∆ ∆ ∆ Ω
Duisende jare gelede het Prins Arjuna (sê ARR-djoena) in liggaam, siel en gees groter en sterker gegroei. Hy word toe die magtigste, edelste en wysste koning in heel Indië.




TEMAS

Laat u kommentaar

GESKRYF DEUR

Jy moet ingeteken wees om boodskappe aan hierdie skrywer te kan stuur.

Publikasies: 196
Kommentaar telling: 193

Wat ek weet, of meen dat ek weet, het ek onder meer op praktiese manier in die klaskamer geleer - aan en van die kinders - ook my belewenisse van konferensies en kongresse, dagblaaie, biertjies op die stoep en die gans normale daaglikse waansin. Byna vyftig jare woon ek al in Duitsland; eindelik kan gestolde gedagtes, verflenterde notatjies nou uit hul winterslaap wagword. My uitgangspunt is dat die woorde lekker moet proe, glad oor die tong moet rol. Alles wat ek skryf is outobiografies - ek het nie die geld vir die prokureur nie.

Gebruikers Aanlyn

1 Lid, 96 gaste aanlyn

Bydrae Totale